Love or waste of time?

Hindi ko alam kung paano ko na naman to sisimulan ulit. Ilang gabi na ako umiiyak, nagkukulong sa kwarto at hindi kumakain. Walang kibo at nasasaktan. Sobrang mahal ko lang ata talaga ang taong yun,  kung iisipin lang nagawa kong bitawan lahat para sakanya. Wala akong iniwan para sa sarili ko. Okay lang nga saakin na hindi mag boyfriend o mawalan ng boyfriend kaysa sya yung mawala. Lahat ng tiniis ko, lahat ng binigay ko hindi ko pinagsisihan yun. Kasi nga mahal ko sya. Hindi ko ba alam kung bakit hindi pa ako nasanay sa mga ganitong bagay na laging ginagawa at pinaparamdam saakin. Sabi nga nila, ako yung tipo na “its easy to forgive but hard to forget.” Yung iba sabi rin, “martyr ka ata? O tanga? O baka stupida? Tindi mo rin nuh, nagawa mong tiisin lahat ng ginagawa nya. Wala ka ng tinira para sa sarili mo. Bilib ako sayo eh. Sana darating ang oras iisipin nya, kung gaano ka nag sakripisyo. At sana maisip nya kung gaano ka nya kamahal.” Pero ganun talaga eh, hindi ko raw mahihingi pabalik sa isang tao ang mga bagay tulad ng mga bagay na ginawa ko para sakanya.

Hindi kame okay nung dumaang dalawang linggo. Pero  tumigil yun nung sinabi nyang “Ayaw ko tapusin friendship natin. Im so sorry kung nasaktan kita. TT” may deal kame para laging okay, 1. Kung hiningi nyang mauna na sya, hayaan na pumunta sya. 2. Wala ng itatago ulit 3. Iwas sa lahat ng mga bagay na magbibigay rason ng pag aaway. 

First night: Naitanong nya saakin, “Sinu-sino mga tao dyan sa bahay nyo?” “Si Baby lang at lola. Kasi duty si papa at may pupuntahan si mama.” “Ahh. Nilolock mo ba kwarto mo pag natutulog ka na sa gabi?” “Hindi. Pero simula nung nag gera pinapa-lock ni mama. Pero hindi ko na ginagawa yun” “Ahh. Wag mo ilock, para makatakbo ka lang agad.” Napag isipan ko, bakit? Anong connect nun sa kung sinu-sino ang tao dito sa bahay? Bigla syang nagtext. “Goodnight :*” “Waaaaaait! Ano ba talaga connect ng door at kung sino ang nandito?” WALA NA AKONG REPLY NA NATANGGAP. Napaisip ako, pupunta yun dito bukas. Hahaha. Akala nya, hindi ko alam.

Tomorrow Morning; First Day: 7:28 am nagising ako, pero wala sya. Tinignan ko yung cellphone, “Goodmorning” text nya. Ayy bwisyet! Asa talaga ako na andito sya. Kaya natulog ako ulit. Around 8:00am, may kumikiliti sa ilong ko. Akala ko panaginip lang yun. At bigla nya akong iniyugyog “Hoy gising na!!! May muta;t laway ka pa dyan” ” Bakit ka nandito? Grabe. Natutulog ako ng maayos.” Sabay higa sa tabi ko at huuuuuugs! Sabi nya, “Akala ko sasabihin mo saakin, I miss you. I miss you. You surprised me. Pro hindi pala.” Hahaha. Sabay tawa namin. We cherish and sulit the time. Kumain kame sa labas, nag usap, nag laro at natulog for the whole day”. Ang sarap ng araw na yun. Ang ikli ng oras 8 am to 4:30 pm lang kame nagkasama.

Night 2: Buong gabi, nagtext lang kame. Ang sarap ulit-ulitin. Ang saya sa pakiramdam.

Second day and NIGHT 3: OKAY NA OKAY KAME!!!

Third Day: Andito sya. Wala kame ibang ginawa kundi tried some other foods sa mall. Kumain ng ice cream, puro kain inatupag namin. Syempre kung ano yung ginawa namin nung isang araw, yun rin ginawa namin buong araw.

Night 3: Tinanong ko kung ano ang nasa loob ng FHM. Medyo curious ako at inexplain nya saakin kung ano. At bigla nya nalang ako tinextan, “Bv ako” “Huh bakit?” “Wag ng magtanong. Wag ng magtext kung ayaw mong mainsulto” Eh kaso, concern ako, “Im just here. I’ll listen. Share it to me.” “Wag nga akong textan dba. hindi mo naintindihan? P***.” Hindi ko nalang talag nireplyan. After two hours nagtext ako, “Hope you’re fine now. Talk to me. Share it to me.” “Wag na ngang magtext. Pwde? Andito na si *Soulmate*, no need to worry. Matulog ka na, night”. Hindi ko alam kung ano mararamdamn ko. Tumatakbo sa isip ko kung anong pinag kaiba, bat ayaw nya ako textan at nagagawa nyang textan ang oiba. Sa sobrang sakin, “Ako na tong nagpakababa, nag tatanong at nag kukusang mag comfort pero eto lang pala. Ano ba pinagkaiba. Masakit saakin” “Hindi ikaw ang kailngan ko”.

Hindi ikaw ang kailngan ko

Hindi ikaw ang kailngan ko

Hindi ikaw ang kailngan ko …

Ito yung gumugulo sa isip ko. Pero hindi ko na nireplyan. Nanahimik ako at umiyak nalang. Umiyak ng umiyak.

Fourth Day: Wala akong natanggap na goodmorning greeting sakanya at hindi na rin ako nag paramdam kasi sobra akong nasaktan. 2pm nagtext sya “Wala kang ginawa, wala lang akong ganag magtext. Hintay lang ha?” Hindi ko parin nireplyan. Around 3 or 4pm, Nag text na “Text me if you want. Im sorry. I love you.” Nag dadalawang isip akong textan sya kasi nasaktan nga ako.

Night 4: 6pm nagparamdam na ako kasi gusto ko ilabas hinanakit ko. “Mag sosorry tapos gagawin ulit, sorry, gagawin ulit, sorry. Bago mag sorry, isipin mo muna kung masasaktan ako. Kasi nasaktan talaga ako. May feelings kasi ako eh. Ispin mo kung ano ba talaga ang salitang ‘Hindi ikaw kailngan ko.’” “Yes. Den?” Hindi koa alam ano sasabihin ko.Kasi mukhang wala lang sakanya. … “Lalayo na ako para hindi ka na masaktan.” “Sabihin mo lang saakin na hindi mo yun uulitin at sorry kung nasaktan kita.” “I dont regret what Ive said last night” PARANG ANO NANAMAN BA TO?!?!?!? After the convo hindi na ako nagtext. 

Day 5: Around 2pm. Nagtext sya, “Wala ka prin bang planong magtext?” “Hinihintay lang kita.” “Nakikipag ayos na nga ako eh” “Sgena okay na tayo.” Ininvite nya pa ako na mag myrnas raw, basta kumain sa labas. Kaso hindi ako pwde kasi nga crisis dito. Kay napag-planuhan namin na opumunta sya dito bukas ng umaga.

Night 5:Anong oras ba daw. Plano kame kung anong oras pupunta at saan at kung ano yung kakainin namin. Nung bigla nalang napunta ang usapan sa pag rerevenge kay ex. After the long covos, nag yaya na syang matulog na kame. After how many minutes bigla nag text sya ng ibang na ang tono. “Wag kang mag expect na pupunta pa ako dyan bukas or again.” Nasip ko na naman bakit kayo tinanong ko. Pero paiba iba na ang rason nya. Tiniis kong hindi patulan pero bad mood ako nyan at alam nya yun kasi sinabi ko sakanya. Hanggang sa sinabi nya saakin, “hindi nalang sana tayo nagkaayos. Nakakatulog pa sana ako ng maayos.” Tapos may sorry sorry sya. Pero pinabayaan ko nalang ulit. Pero natanong ko parin sya if she wants me to stay, So I questioned her with “Yes or no”. “Yes or no?” “Idk” “Yes or no?” “Yes?” “Yes or no?” “Fine. Yes.” “If yes, wag mo na akong sasaktan. Pagod na rin ako. May feelings rin kasi ako. God bless” “Inuutusan mo ako?” Hindi na ako nag reply. “Bahala ka” pahabol nyang text.

Day 6: Pag gising ko, “Im sorry. Pero I think dapat na tayo mag hiwalay para okay ka.” 12:46 ng madaling araw nya sinend. Hindi kame nag text buong araw. Pero sa hindi ko sya na tiis, nag text ako na kaya kong tiisin lahat para sa friendship namin. And I asked for a space, nag reply naman sya ng “We need space. I agree. God bless.”

Night 6: “Im sorry kung nasaktan kita. Im sorry sa lahat. Im for being your bestfriend. Im sorry I ruined your life. Maybe next time you’ll find someone unlike. Someone to care for you. Bye” Nag dalawang isip akong replyan pero hindi ko alam kung ano pinapalabas nya sa text nya. Wala akong ibang sinabi kundi, “Ginawa ko lahat. Iniwan ko lahat. Tiniis ko lahat. Ayaw ko mag hanap ng iba. Kianakaya ko lahat. Tinatanggap ko mga insulto mo. Iniwan ko manila para sayo, nag pilar ako para sayo, nag hrm ako para sayo, nagpakasingle ako para sayo. Pasensya na kung ganito ako. Pasensya na talaga. I cant be perfect.” Paulit ulit kong sinabi sakanya. Wala na rin syang ibang sinabi kundi ang LETS END THIS. Basta lahat ng mahahabang usapan napunta sa LETS END THIS nya. Hanggang sa hindi sya nag reply …

Buong gabi wala na ako ibang ginawa. Tumatakbo sa isip ko ang mga salita nyang “Wag natin ito iend. Sayang to Iz… Ayw kitang mawala… Ayaw kong mawala ang bestfriend at lifetime patner ko… I love you.. Hindi ko na hahayan na mawala ka… Hindi ko na ipaparamdam sayo lahat ng pinaramdam ko sayo dati… Hindi na kita iiwan tulad dati…. Hindi na kita sasaktan … HINDI NA MANGYAYARI LAHAT NG MASASAMANG NANGYARI DATI..” Wala na ako ibang ginawa kundi umiyak ng umiyak. Naghahanap ako ng malalabasan ng sakit. Ala una na ng umaga hinihintay ko luabas si mama ng kwarto. Hanagng umiiyak, kinakausap ko sya sa picture sa cellphone ko. Para akong baliw sinabi sakanaya “Kambs, 1 month nalang 4 years na friendship natin. Ttagal tayo. dIba nga forever tayo. Diba magsasama pa tayo sa isang bahay. Diba sabi mo, mag iipon tayo para sa future natin. Marami pa tayong gagawin after nitong crisis, mag kakape zambo pa tayo. Tapos october 21, 4 years na tayo. Sana magustuhan mo yung cake na pinagawa ko. Tapos oct 25 18 na 18 ka na talaga, kambal ko!! Isusurprise kita. Promise. Madami pa tayong gagawin sa christmas, new year at valentines.” Hindi ko na namalayan na alas kwatro na ng umaga. Iyak lang ako ng iyak. Yung unan ko, iniisip ko katawan nya na hinahug ko. Gaga ko nuh? Alas singko na ng umaga, lumabas ako at pumunta ng kusina may nakita akong kutsilyo, may nakita pa akong mga gamot at nakita ko yung muriatic acid. Ano ano na ang tumatakbo sa isip ko. 

DAY 7: Nag text sya ng lets end this na. Kesyo sakal na daw sya, pagod, at kung anu anong rason. Tapos pinaglalaban nya ang isang tao simula dati na alam nyang pinagseselosan ko kasi pareho yung trato nya samin dalawa simula nung iniwan nya ako dati. Wala na akong ibang ginawa kundi ipilit sarili ko sakanya at nagmamakaawa na wag iend pero ngayon hindi ko alam kung okay ba kame o wala na kame…

May nabasa ako sa profile nya ‘OTHER SAY NEVER GIVE UP. BUT GIVING UP IS THE BEST DECISION WHEN YOU REALIZE YOU’RE JUST WASTING YOUT TIME.” Umiyak na naman ako. pARANG SA ISIP KO, HINDI BA BASE SA LOVE NYA O LOVE KO YUN LAHAT? yUNG EFFORT NAMIN SA ISAT ISA. TIME AND EVERYTHING? </3 While scrolling down may nabasa na naman akong “Ang second chance sinusulit hindi sinasayang.” Sino ba nag sayang, ako? Na kasi bumalik sya pero sinayang ko. O sya? Na tinanggap ko sya pero sinayang nya? Gulong gulo na ako. Wala akong sinasabi, wala akong pinapakita pero sa loob ko DUROG NA DUROG NA AKO HALAS IKAMATAY KO NA LAHAT NG NARARAMDAMAN KO. AND IT HURTS ME TO KNOW IM ALONE NOW. GINAWA KO LAHAT LAHAT. WALA NA NG IBANG MAHALAGA SAAKIN KUNDI SYA LANG.

MAHAL NA MAHAL KITA …..

Till here!! </3


youtrustinlove-deactivated20140 asked: Gaaah "pakyu" agad beb? Umalin. Hahahahaha sssssshhh lang. Anyare pala sayo?

How’d you kno?


youtrustinlove-deactivated20140 asked: HOY!!!!! STALKING MYY BLOG HAHAHAHAHA

Paky. Hindi ko na kasalanan na lumabas yan sa dashboard! :P


pastelnichole:

                              My heart is beating     fast every time I 
                       see you. I hate it because every time my heart
                    beats fast, you make me blush. And that time you
                      looked into my eyes. I knew I had to have you. I 
                        knew you would be mine. This heart of mine, it 
                           beats only for you. I couldn’t wait until you 
                              have me in your arms. And protect me 
                                 from any harm. I believe that we’re
                                     meant to be together, forever.
                                        I want you to be with me
                                           for the rest of my life.
                                                 I love you so 
                                                      much.




yanilavigne:

(Quotes here)

AMINAN PART:

Basata alam ko cheatmate ko sya simula first and last quarter. Kame dalawa ang nga cli-click pagdating sa mga exams. Maglalaitan pag results time na. “Gener, 49” … “Izzie, 45”, dito na magsisimula ang asaran namin. “45 ka lang? Hahahaha. Boba!” “Halaaa. Wala utang na loob! Ikaw na kumopya. Hindi uso thank you sayo?” Hahaha. Ang kulit lang. May magandang lovelife yan sya, girlfriend nya yung classmate namin umabot sila ng 1 year, kaso nga lang nag break sila. Sayang nga eh, kasi napaka-loyal etong lalakeng to, iiyak pag nag aaway sila. Diba ang sarap ng feeling na iniiyakan ka ng lalake. Inggit na inggit nga ako kasi wala akong ganyan, sbi ko pa kung ako magkaka-lovelife gusto ko kagaya nya yung loyal at iiyakan ka. One day, walang practice for graduation, since hindi uso saakin ang kumain 3 times a day. Hahaha. Recess lang ako kumakain so tambay ako sa loob ng room. At bumuo ng chikas with Sir Godinez and Grace Manas. Dapat kame lang nga yun eh. Kaso sumingit tong isa, sa dinami dami ng upuaan na pwdeng upuan dun pa sya umupo sa arm ng chair na inu-upuan ko. Medyo tanga lang diba? So ayun na, kinakalabit nya yung kili-kili ko, eh sa baskil ako ayaw ko nakakahiya. Pero wala syang hinto sa kaka-kalabit ng kilikili ko. So lagi kong tinatanggal kamay nya kaso ayaw nya tumigil. Asar na ako. Nilagay ko na sa harapan kamay ko kaso kinalabit nya nanaman so kailangan ko nanaman tanggalin kamay nya at dumating sa point na hinala nya kamay ko at sabay hinawakan ng matigas, yun bang tulad sa mag-syota kung maka-HH. Medyo awkwarad. Hinayaan ko nung una kaso, hindi ko keri at baka masabihan pa akong malandi ng iba. Nilagay ko nalang sa harap mga kamay ko. “Abe nga kamay mo, masasahiin ko” Inabot ko para naman hindi awkward. May pratice for graduation kasi ala-uno na. Habang ngahihintay, umupo ako kasama mga barakada ko sa tabi at nakaisali sya saamin. Hiniram nya cellphone ni Cleo at iniwan nya saakin cp nya. Without knowing pinicturan nya ako. Edi bumawi lang ako. Tinawag ako ni Rochelle, “Kayo ni Gener?” “Huh? Loko na. Paano nangyari yun? Sino maysabi?” “Sila Czarnie, nag ho-holding hands kasi kayo nakita namin” “Ayy. Trip lang yun. Walang katotohan. Tahimik nalang rin kayo baka ano pa isipin ng iba”. So ayun nga, napag-usapan na nga talaga. Sabi ko na yun eh! May defense pa kame sa pananaliksik pero tuloy tuloy yung pangungulit nya saakin sa stolen pictures. Saakin parin sya nakatabi, laughtrip lang rin kame. Saakin nya iniiwan cellphone at bag nya. Ginawa pa akong baggage counter ng loko. Tama ba yan? Hanggang sa natapos, hindi pa sya umuwi agad hinihintay nya na tumingin ako sakanya habang nag de-defense ako. So required magpaalam talaga saakin? Akala ko tapos na, hindi pa pala. Pinagpatuloy na pa sa text bumabanat.”MAS MASARAP PAGMAMAHAL KO KAYSA DYAN BRION MO” ‘HOYY GAGO KA BASTOS!” etc.. Pero wala parin ako kasi ganyan kameng magkaibigan.

Next morning, hindi pa nagsisimula ang practice. Jamming muna kame sa room, Tinabihan nya ako pero umalis ako at umupo ako sa sahig. “Sumakay ako sa jeepney at ikaw ang nkatabi. Hindi makapaniwala ….” Sumunod sya sa sahig. ‘Pahiram cellpone Iz” “Sure” “Dyan lang sayo cellphone ko” ‘Okay” wala masyadong nangyari nung umaga kasi hindi kame gaano nagkita o nagsama sa isang lugar. Inopen topic ko kay Mikaela at Cleo yung pakikipag-HH nya saakin. Kasi nakaka-bother na.Uuwi na sana kame nun, kaso dumating mother ni Mika, umupo nalang kame saan bandang fountain. Ako, si Christine, Murshid, Cleo, Mikaela and Joseph. Sa hinaba-haba ng balcony, tumabi sya saakin na halatang halata namang masikip na. Medyo nagtiis nalang ako habang pinahid nya saakin yung sauce na natapon dun sa likod namin. “Halaaa. Ginagalaw kita? Ehh!” “Hahaha. Wala lang, pinag-tripan lang kita,” Pinahid ko ulit sakanya at sa bag nya. Nagkulitan lang kame. Nakatingin saakin si Mika and Cleo. “Ang sikip!!” umalis ako at umupo sa kabila. “Oh, bat ka andito? Kanina andun ako, nakikisiksik ka tapos ngayon maluwang na dun, manggu-gulo ka nanaman dito?” Pero tumatawa lang sya and I was like, baliw lang? Sabi nya pa, “GUTOM AKO” “EDI KUMAIN” “UHAW AKO” “EDI UMINOM”, tinatawanan nya ako ‘SIRA ULO KA ATA. HAHAHAHAHAHAHAHAHAHA”  Walang katapusang tawa -________________-”  Dumating yung 3rd year girl na naririnig kong crush nya. “Uyyy, si *insertname here* oh, uyy.” “Andito na naman sya. Pabalik balik yan hanggang mamaya. Papansin” “Woaaahhh!! Feeler. Walang hiya!!” tapos tawa na naman. Palo sa ulo, kulitian, asaran, magtutulukan, pagtatawanan ang ibang tao. “Tumatawa sila oh” “Huh ano? Ulam? Gutom ka na nga talaga” “Bingi na babae hahahaha. sabi ko tumatawa sila kasi magtabi tayo, iniisip nila tayo. gwapo ako, at ganyan itsura mo” “Konting kahihiyan naman. Uso mahiya. Usong usong-uso!” Lumapit si Mika, “Gener, uwi na tayo.” So partner at partner naglakad. Si Christine and Murshid, Hazel and Ezekiel at AKO AT SI GENER -_______- Pinapaypayan nya ako. “Tayo nalang dalawa Joseph partner” sabi ni Mika. Sabi din nitong gago, “Ikaw gusto kong partner” “Tatawa na ako? Uwi ka na nga!” Biglang bumulong ng malaks si Ivam Conturno ‘Yan na yung bagong crush mo? Ayy. Wala. Wala. Mamaya nalang” so sge bubye.

Next Morning, kwinento ko kay Mika and Cleo kasi silang dalawa palang ang nakaka-alam. “Ako na bahala Iz” sabi saakin ni Cleo. Nag soundtrip lang kame dun habang si Cleo hinala si Gener going sa CR. Pagbalik, “IZZIE. MAY FEELINGS SYA SAYO” ‘HUUUUUUUUUH??!” Ayaw ko talagng maniwala, ayaw na ayaw ko. Pero nilapitan nya ako at hiniram ulit cellphone ko. Laht kame lumabas ng campus dahil dadaan si ST. THERESE. Without any idea na magkatabi na naman pala kame kahit sa kalsada na. Libre nya ako mangga at tatakpan nya ako ng bag dahil sa sobrang init ng araw at hindi namin namalayan ang oras na lunch na pala.Nag snacks muna kame sa canteen at ako hinahanap ko sya dahil nasa kanya cellpone ko. Nasa likod ko lang pala sya. “Oh, andito. Bye” Sabay kalabit ulit. Medyo inaantok kame lahat so pumunta kame ng classroom para matulog. Nakita kong natutulog sya sa labas, ako since walang lugar nasa side ako ng door naka-upo at natutulog. Eh kaso biglang pumasok si Rogelio at iniwan nakabukas ang pinto. Nakita ako ni Gener, after a minute pumasok sya at umupo sa tabi ko. Nag earphone at bingay saakin ang isa. May cologne akong hawak-hawak, allergic ako dun. So binuhos ng binuhos ko sakanya. “Ang baho.” ‘Bobo. Kaya ngang tinawag na PABANGO”. Pero patuloy parin ako sa pangungulit ng tulog nya. Hanggang sa tumitig sya saakin. *SHEETT. BAT SYA GANYAN* Sabay bigalng tinakpan ko yung mukha ko, pag silip ko tulog na naman sya at nakatakip ang mukha ng panyo. Binuhasan ko ng cologne ang panyo nya. Habang kinikiliti nya ako. “Gener, may gusto ka ba talaga kay IZZIE?!!?” Whuuuuut?!?!?1 >< Natahimik ang paligid. Krook krook krook. Nagtingin lang kameng dalawa. “Bakit yun, Ney?” “Ewan ko.” hanggang sa umalis nalang ako sa inuupuan ko habang iniwan ko syang natutulog. Medyo nagpalamig ng konti kasi dapat secret lang muna yung nalaman ko. Napansin nya na umalis ako, lumipat na rin ng pwesto si Gener. Medyo na-awkward kameng dalawa. Hindi nagpapansinan, pero hanggang iwasang tinginan nalng. Kwinento ko sa soropots. Pero hindi eh, nagkabati parin kame. Umupo ako taas ng corridor, habang sya pala nakahiga sa may bubong banda. Naktitig sya saakin pero ako deadma lang. Habang nag uusap kam ni Celo. Sya rin akyat baba tatabi saakin tapos bababa naman tapos titig. Medyo kinikilig na ako. Hindi ko nga alam kung bakit eh. Basta. Hnggang sa binigay nya saakin yung palaro shirt nya, hanggang sa hapon na umabot sa canteen ang continuation ng pagtitig nya saakin.


When people are telling me about their wonderful relationship

sodamnrelatable:

on the outside, I’m like :image

on the inside, I’m like:

image


When I’m at school

sodamnrelatable:

everyone is in class like:

image

but when I miss a day of school

Something like this happens:

image

 



top
chubbydoll .tumblr
google chrome 1280x800